W dniu 30 lipca 2026r. przedstawiciel ZPPM wziął udział w posiedzeniu sejmowej Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa.

Porządek obrad obejmował jeden punkt tj. rozpatrzenie informacji Ministra Klimatu i Środowiska podsumowującej pierwsze półrocze działalności systemu kaucyjnego w Polsce i jego korzyści dla środowiska oraz na temat zamierzeń resortu dotyczących rozszerzenia systemu kaucyjnego.

Reprezentująca resort klimatu Minister Anita Sowińska przedstawiła bardzo krótko garść informacji statystycznych dotyczących dotychczasowego funkcjonowania systemu kaucyjnego tj.:

• od 1 października 2025 do końca czerwca 2026r. w ramach systemu zebrano łącznie ok 2,3 mld sztuk opakowań;
• do systemu przystąpiło 284 wprowadzających opakowania do obrotu;
• utworzonych zostało 64 tys. punktów zbiórki, z czego 54% stanowiły punkty w małych jednostkach handlowych;
• w blisko 14 tys. punktów, zbiórka jest prowadzona za pomocą automatów;
• za pomocą automatów zebrano ok. 87% opakowań;
• poza jednostkami handlowymi utworzono ok. 230 innych punktów zbiórki;
• na rynku działa aktualnie 6 operatorów systemu kaucyjnego, 2 rozpocznie działalność od przyszłego roku (już posiadają stosowne zezwolenia).

Minister Sowińska podkreślała rosnącą liczbę opakowań gromadzonych w ramach systemu kaucyjnego i oceniła funkcjonowanie systemu jako duży sukces.

W kwestii zamierzeń dotyczących rozszerzenia systemu kaucyjnego przedstawicielka Ministerstwa Klimatu stwierdziła, że planowane jest włączenie do niego opakowań szklanych jednorazowego użytku – zwłaszcza tzw. „małpek”. Prace legislacyjne w tym zakresie mają rozpocząć się jesienią.

W toku dyskusji, posłanka Anna Sobolak (KO) stwierdziła, że z przedstawionych danych, jak też szczegółowej informacji dostarczonej posłom – członkom Komisji, nie wynika, czy Polska spełni w tym roku wymóg zbiórki 77% opakowań wprowadzonych do obrotu. Poprosiła zatem o dostarczenie dodatkowych wyliczeń.

Głosy ze strony społecznej koncentrowały się na dwóch zagadnieniach:

1) Podatkowi VAT od nieodebranej kaucji, którego stawka jest zróżnicowana w zależności od produktu, który znajdował się w opakowaniu. Przedstawiciele operatorów systemu wskazywali na pewnego rodzaju zaburzenie konkurencyjności w odniesieniu do kosztów obsługi poszczególnych opakowań;

2) wstrzymaniu rozszerzenia systemu kaucyjnego o jednorazowe opakowani szklane, przynajmniej do czasu ustabilizowania się otoczenia prawnego (wejście w życie PPWR, nadal toczące się prace nad wdrożeniem ROP) i dopracowania funkcjonowania systemu. szczególnie wybrzmiał tu głos przedstawiciela organizacji zrzeszającej producentów i recyklerów opakowań szklanych, którzy, jak sam stwierdził, powinni być najbardziej zainteresowani wprowadzeniem takich opakowań do systemu, jednakże paradoksalnie to właśnie ich zdaniem koszty tego rozwiązania przewyższą korzyści, a system (w tym placówki handlowe) nie będzie w stanie przyjąć i obsłużyć takiego strumienia opakowań.

Pozostałe kwestie poruszane podczas dyskusji dotyczyły m.in. sanitarnych aspektów funkcjonowania systemu (uciążliwość zapachowa, krzyżowanie się dróg „czystych” i „brudnych” w placówkach handlowych), terminów w jakich konsument może odebrać kaucję za zwrócone opakowania, możliwości wprowadzenia opcji odbioru kaucji w formie przelewu na konto (w tym rezygnacji z drukowanych przez automaty paragonów uprawniających do odbioru kaucji). Przedstawiciele branży komunalnej domagali się szybszego wprowadzenia ROP-u, celem unormowania finansowania gospodarki odpadami w gminach, których dochody zostały uszczuplone wraz z wprowadzeniem systemu kaucyjnego w Polsce.

Warto podkreślić, że żadna ze stron obecnych na posiedzeniu Komisji nie postulowała w żadnej sposób rozszerzenia gamy produktów objętych systemem kaucyjnym o produkty mleczarskie.